Güneş ve Menekşem...

Yeni kararlar aşamasına bu manzaranın eşlik etmesi gerçekten inanılmaz güzeldi. Hani bazı anlar vardır, sessizce dinlersiniz; ne söylerseniz söyleyin sanki yeterli gelmez hissettiklerinize... İşte öyle bir andı, bu güneşin batışı... Alınan karar o kadar sağlamdı. Güneş işte böyle şahitti ve martılar da... Her ne kadar objektifime girmek istemedilerse de; benim gibi utangaçlardı o an belki de... Sessizlik utanmaktı, huzurdu ve mutluluktu... Gülümseme ise; sevinçti, güvendi, heyecandı... Artık içim rahat. Gönlüm berrak denizler gibi. Batan güneşin ardından bir umut doğdu ve menekşem çiçek açtı. " O " ise çoktan biliyordu...